ΙΒ04 Δυναμικά Μικρόφωνα

(Επάνω). Δυναμικό μικρόφωνο της εταιρείας Philips, μοντέλο EL 6014/01. Πρόκειται για ένα κλασικό “τετράγωνο” μικρόφωνο που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά γύρω στο 1956. Το μεγαλύτερο μέρος της σειράς “EL” κατασκευάστηκαν στις εγκαταστάσεις της Philips στην Ολλανδία κατά τη δεκαετία του ’50 και του ’60.

Το Philips EL 6014/01 είναι ένα δυναμικό μικρόφωνο (moving coil) που σχεδιάστηκε αρχικά για γενική χρήση, όπως αναγγελίες, δημόσιες ομιλίες (PA systems) και ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις σε μαγνητόφωνα της εποχής. Διαθέτει διάφραγμα νικελίου και έναν μικρό θάλαμο μπάσων πίσω από την κάψουλα, στοιχεία που του προσδίδουν μια ιδιαίτερη ηχητική ταυτότητα με έμφαση στις μεσαίες συχνότητες. Σήμερα, έχει αποκτήσει μια νέα “ζωή” στον κόσμο της μουσικής παραγωγής, καθώς χρησιμοποιείται κατά κόρον ως μικρόφωνο για φυσαρμόνικα (harp mic) λόγω του παραμορφωμένου, “βρώμικου” ήχου που παράγει όταν συνδέεται σε ενισχυτές οργάνων. Η στιβαρή μεταλλική κατασκευή του και το χαρακτηριστικό του σχήμα επιτρέπουν στον παίκτη της φυσαρμόνικας να το κρατά εύκολα μέσα στις παλάμες του μαζί με το όργανο, δημιουργώντας ένα κλειστό ακουστικό περιβάλλον που ενισχύει την απόκριση των μπάσων. Επιπλέον, λόγω της vintage χροιάς του, χρησιμοποιείται συχνά σε στούντιο για να δώσει έναν “ρετρό” χαρακτήρα σε φωνητικά ή όργανα, λειτουργώντας ως ένα εναλλακτικό, εφέ μικρόφωνο. Παρόλο που η αρχική του χρήση ήταν πιο τυπική, η ανθεκτικότητά του και η μοναδική του τονικότητα το έχουν καταστήσει ένα διαχρονικό εργαλείο για μουσικούς και ηχολήπτες που αναζητούν αυθεντικό αναλογικό ήχο.

(Κάτω). Πρόκειται πιθανότατα για το δυναμικό μικρόφωνο AIWA, μοντέλο DM-3 της ιαπωνικής εταιρείας AIWA. Η ταυτοποίηση είναι εξαιρετικά δύσκολη εξαιτίας της παλαιότητας και των φθορών που φέρει στο σώμα. Ωστόσο το DM-3 είναι το μοναδικό μοντέλο της εταιρείας που ταιριάζει οπτικά με το μικρόφωνο του μουσείου μας, αν και δεν υπάρχει αξιόπιστη καταγραφή μοντέλου AIWA DM-3 στους καταλόγους μικροφώνων της εταιρείας. Εάν είναι αυτό, τότε το μικρόφωνο κυκλοφόρησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 (περίπου το 1961-1962).

Το συγκεκριμένο μικρόφωνο διαθέτει μεταλλικό σώμα, συνήθως με διχρωμία, όπου το κάτω μέρος είναι από φυσικό μέταλλο και το πάνω μέρος βαμμένο σε ματ μαύρο ή γκρι χρώμα. Το DM-3 ανήκει στην πρώτη γενιά οικιακών μικροφώνων που συνόδευαν μαγνητόφωνα μπομπίνας ή πρώιμα κασετόφωνα, σε μια εποχή όπου η ηχογράφηση άρχισε να περνά από το στούντιο στο σπίτι. Βασίζεται στην αρχή του δυναμικού μικροφώνου: ένα λεπτό διάφραγμα συνδεδεμένο με πηνίο κινείται μέσα σε μαγνητικό πεδίο και παράγει ηλεκτρικό σήμα ανάλογο του ήχου. Αυτή η τεχνολογία δεν απαιτεί εξωτερική τροφοδοσία, γεγονός που την καθιστούσε ιδανική για απλές οικιακές συσκευές της εποχής. Το DM-3 χρησιμοποιούνταν κυρίως για ηχογράφηση φωνής — συνεντεύξεις, οικογενειακές καταγραφές, αφήγηση, ακόμη και πρόχειρη μουσική — και συνδεόταν απευθείας σε recorder μέσω καλωδίου. Η απόκρισή του ήταν προσανατολισμένη στη μεσαία περιοχή συχνοτήτων, ώστε να αποδίδει καθαρά την ομιλία, κάτι κρίσιμο για τις τότε εφαρμογές.

Η στιβαρή μεταλλική κατασκευή του μείωνε τους κραδασμούς από το χέρι, ενώ η μπροστινή γρίλια προστάτευε το διάφραγμα από φθορές και «π»/«β» εκρήξεις του αέρα. Σε αντίθεση με σύγχρονα μικρόφωνα υψηλής πιστότητας, το DM-3 είχε πιο περιορισμένο φάσμα αλλά «ζεστό» και συμπαγή ήχο, χαρακτηριστικό που σήμερα θεωρείται vintage και συχνά επιθυμητό. Συνολικά, το κάτω μικρόφωνο της φωτογραφίας δεν είναι απλώς ένα εξάρτημα, αλλά αντιπροσωπεύει τη μετάβαση της τεχνολογίας ήχου σε καθημερινή χρήση, όταν εταιρείες όπως η Aiwa έφεραν την ηχογράφηση στο σπίτι του χρήστη.